Płonie ognisko i szumią knieje,
drużynowy jest wśród nas.
Opowiada starodawne dzieje,
bohaterski wskrzesza czas
O rycerstwie znad kresowych stanic,
o obrońcach naszych polskich granic.
A ponad nami wiatr szumny wieje,
I dębowy huczy las.
Ileż pięknych chwil przychodzi mi na myśl, kiedy jako harcerka nucę tę piosenkę; i obozy, i podchody, i alerty i zgrupowania i pomaganie innym i wreszcie to, że nuczyłam się żyć zaledwie dla trzech słów, ale za to JAKICH SŁÓW!
BÓG
HONOR
OJCZYZNA
Czy te słowa nadal mają takie znaczenie, czy sprawiają, że kiedy się je wymawia to nie wiedzieć czemu oczy się nam nagle pocą, a serce mocniej bije ? Oby tak. Oby tak…
24.02.2007r. dzięki wyjątkowej operatywności Druha Komendanta hm. Wiesława Tomiczka odbył się 23 już Festiwal Piosenki Harcerskiej i Turystycznej. Sala MOKiS w Żywcu wypełniła się po brzegi – około 400 osób, a w tym drużyny harcerskie, zuchowe, drużyny Nieprzetartego Szlaku i goście. Repertuar był bardzo różnorodny, a poziom bardzo wysoki. Jury w osobach: hm. Cecylii Słowik – przewodnicząca, hm Ali Kosela i dh Magdaleny Żur wspomagające w ocenianiu, miało wiele pracy by wyłonić tych najlepszych.
Ale czy to ważne kto jak śpiewał? Osobiście twierdzę, że nie. Najważniejsze by czuć to Coś – tego ducha harcerskiego i jeszcze według niego postępować i żyć.
W tym dniu mogliśmy również odśpiewać tradycyjne 100 lat Druhowi Grzegorzowi Szafrańskiemu w jego 60 rocznicę urodzin. ,,Udał się ten Bobasek mamie” bo to On był jednym z twórców Festiwalu Piosenki Harcerskiej w Żywcu. Drużyna Wiarusów do której należę , jak dorwała się do mikrofonów to nie chciała od nich odejść. O a repertuar mamy zresztą bogaty, no stosowny do naszego szacownego wieku.
Jeszcze słów kilka o 8 Drużynie Harcerskiej NS Dzieci Serc. Przygotowaliśmy ,,Taniec Radości” do piosenki ,,Kwiaty Polskie” – ulubionego utworu naszego Patrona O. Michała Tomaszka, oraz pantomimę ,, Polowanie na bizona.” W której ukazaliśmy jak wielkim szacunkiem darzyli Indiane świat roślin i zwierząt. Wystąpiliśmy w strojach przypominających Inków, Azteków i Majów – Indian Ameryki Południowej, kontynentu na który udał się O. Michał Tomaszek i gdzie zmarł śmiercią męczeńską. W ten szczególny sposób chcieliśmy przybliżyć uczestnikom Festiwalu historie i cel jego życia.
Już do odwrotu głos trąbki wzywa,
alarmując ze wszech stron.
Wstaje wiara w ordynku szczęśliwa,
serca biją w zgodny ton.
Każda twarz się uniesieniem płoni,
każdy laskę krzepko dzierży w dłoni.
A z młodzieńczej się piersi wyrywa,
pieśń potężna, pieść jak dzwon.
Wrażeniami podzieliła się hm. Jadwiga Klimonda
