W niedzielę 15.lutego, na zaproszenie Ks. Infułata Władysława Fidelusa, na Mszę św. do Żywieckiej Konkatedry przyjechali Rycerze Kolumba z Bielska – Białej, przywożąc z sobą jako dar 6 wózków inwalidzkich. Ks. Infułat witając przybyłych powiedział: ,, słowa uczą, a czyny pociągają” a to przecież Rycerze Kolumba już przez 125 lat ukazują nam wiarę przez czyn. Dziękując gościom za przybycie i czynne włączenie się w liturgię Mszy Św. zachęcił męską część parafii do wstąpienia w szeregi tej organizacji. Uroczystą Mszę św. na której poświęcono wózki inwalidzkie, odprawił Ks. Łukasz Szweda – wieloletni opiekun wspólnoty Wiara i Światło. W swojej homilii Ks. Łukasz podkreślił wielkie znaczenie dawania siebie, swojego czasu drugiej osobie, zgłasza osobie niepełnosprawnej.
Po Mszy Św. nastąpiło przekazanie wózków dla wspólnoty Wiara i Światło z Żywca oraz dla Stowarzyszenia Dzieci Serc z Radziechów.
Stowarzyszenie Dzieci Serc serdecznie dziękuje Rycerzom Kolumba, za możliwość doposażenia podopiecznych w tego typu sprzęt, jak również Wspólnocie Wiara i Światło za 10 letnią współpracę. Do zobaczenia na X Paraolimpiadzie
JK
Światowy Dzień Chorego
,,Od 1993 Kościół katolicki na całym świecie obchodzi 11 lutego – w święto Matki Bożej z Lourdes – Światowy Dzień Chorego.
Dzień był oryginalną, niezwykle cenną inicjatywą Jana Pawła II, a zarazem konkretną jego odpowiedzią na zgłaszane od wielu lat z różnych stron świata prośby i postulaty, aby przynajmniej jeden dzień w roku poświęcić w sposób szczególny tym, którzy fizycznie i duchowo nie mogą w pełni korzystać z uroków życia oraz oczekują naszej pomocy i wsparcia. W liście do ówczesnego przewodniczącego Papieskiej Rady Duszpasterstwa Pracowników Służby Zdrowia kard. Fiorenzo Angeliniego z 13 maja 1992 r. Ojciec Święty ustanowił taki Dzień i wyznaczył jego datę na 11 lutego.
Cele Dnia
Jan Paweł II, ogłaszając Dzień, podkreślił w liście do kard. Angeliniego, że celem tej inicjatywy jest pobudzenie wrażliwości wiernych i całego Kościoła “i w konsekwencji wielu instytucji katolickich, działających na rzecz służby zdrowia oraz społeczności świeckiej, na konieczność zapewnienia jak najlepszej opieki chorym; pomagania chorym w dostrzeżeniu wartości cierpienia na płaszczyźnie ludzkiej, a przede wszystkim na płaszczyźnie nadprzyrodzonej; włączenia w duszpasterstwo służby zdrowia diecezji, wspólnot chrześcijańskich, rodzin zakonnych; popierania coraz bardziej owocnej służby wolontariatu; przypominania o potrzebie duchowej i moralnej formacji pracowników służby zdrowia; ukazywania znaczenia opieki duchowej nad chorymi ze strony kapłanów diecezjalnych i zakonnych, jak również tych wszystkich, którzy żyją i pracują obok cierpiących”. KAI